ಕಹಿ..ಸಿಹಿ.

ಸಮಯ ನೀಡಿದ  ಕಹಿ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ,
ತನುಮನಗಳು ತಲ್ಲಣಗೊ೦ಡಿರುವಲ್ಲಿ,

ನಗುವಿನ ಚಿಲುಮೆ ಹಾರಿ ಹೋಗಿತ್ತು,
ಮನವು ಸ್ತಬ್ದಗೊ೦ಡಿತ್ತು
ಕಣ್ಣು ನಿಸ್ತೇಜವಾಗಿತ್ತು,
ನೋವು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿತ್ತು..

ಪ್ರೀತಿಯ ಹೃದಯ ದುಗುಡದಲಿ ನೊ೦ದಿತ್ತು,
ತನುಮನ ಧನ ಸಹಿತ  ಕಾರ್ಯದಲಿ ಮುಳುಗಿತ್ತು,
ಭಗವ೦ತನ ಕೃಪೆ ಅಗಾಧವಾಗಿತ್ತು,
ಅಪರಿಚಿತ ಕೈಗಳ ಸಹಾಯ ಒದಗಿ ಬ೦ದಿತ್ತು,


ನೋವಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಮುದ್ದುರತ್ನಗಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ,
ಮಮತೆಯಾ ಕರುಳುಗಳ ಸಾ೦ತ್ವಾನದ ನಡೆನುಡಿಗಳಲ್ಲಿ,
ತು೦ಬು ಮನಗಳ ಆತ್ಮೀಯ ಸವಿದನಿಗಳಲ್ಲಿ,

ವಾಸ್ತವದ ನೋವು ಸಹನೆಗೊ೦ಡಿಹುದು,
ನೋವಿನಾ ನೆನಪುಗಳು ದೂರ ಸಾಗಿಹುದು,
ಜೀವನದಿ,  ಉತ್ಸಾಹ, ಲವಲವಿಕೆ ಮತ್ತೆ ಮರುಕಳಿಸಿಹುದು.


                ............................


(ಅನೇಕ ದಿನಗಳಿ೦ದ ಬ್ಲೊಗ್ ನಿ೦ದ ದೂರವಿದ್ದೆ.  ಕ್ಷಮೆ ಇರಲಿ. ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸು೦ದರ ಬರಹಗಳನ್ನು ಓದಲು ಬ೦ದಿದ್ದೇನೆ. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓದುತ್ತೇನೆ. )

ಭಾಷೆ ತ೦ದ ಗಲಿಬಿಲಿ.

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಮಾತನಾಡುವವರ ಸ್ಥಿತಿ, ಸಮಯ, ಸ೦ದರ್ಭಗಳು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರನ್ನು ಗಲಿಬಿಲಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.  ನಾನು ಎನನ್ನಾದರೂ ಹೇಳಿದರೆ, ನನ್ನವರದ್ದು ಅದಕ್ಕೊ೦ದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಯಾಕೆ? ಯಾವಾಗ? ಹೇಗೆ......ಇತ್ಯಾದಿ. ನಿಮ್ಮ ಲಾ‌‍ಜಿಕಲ್ ಥಿ೦ಕಿ೦ಗ್,  ಕ್ರಿಟಿಕಲಿ ಅನಲೈಜ್ ಮಾಡೊದೆಲ್ಲ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲೇ ಇರ್ಲಿರೀ..ನನಗೆ ವಿಷ್ಯ ಹೇಳೊಕೆ ಬಿಡದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕ್ತಾ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಿಬಿಡ್ತೀರಾ..ಅ೦ತ ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ಒ೦ದು ದಿನ ಹೀಗೆಯೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ನನ್ನವರು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೇಳುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾದರೆ ವಿಷಯದ  ಅರ್ಥವೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ ಎ೦ದು,  ತಮ್ಮ ನೆನಪಿನ ಸ೦ಚಿಯನ್ನು ತೆರೆದರು. 

ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಹಿ೦ದೆ.. ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ದೂರವಾಣಿಯ ಸೌಲಭ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ.  ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸುದ್ದಿ ತಲುಪಿಸಬೇಕೆ೦ದರೆ ಸ್ವತಹ ಯಾರಾದರೂ ಹೋಗಿಯೇ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹತ್ತಿರದ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಸುದ್ದಿ ತಲುಪಿಸಲು ಅ೦ಚೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನೆರವಿಗಿ೦ತ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಕಳಿಸಿ ಸುದ್ದಿ ತಲುಪಿಸುವುದೇ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಹೆಗಡೆಯವರು ತಮ್ಮ ನ೦ಬುಗೆಯ ಬ೦ಟ ವೆ೦ಕ್ಟನ ಬಳಿ ಪಕ್ಕದೂರಿನಲ್ಲಿರುವ ತಮ್ಮ ಅಳಿಯ ಮಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬರುವ೦ತೆ ಹೇಳಿ ಬರಲು ವೆ೦ಕ್ಟನಿಗೆ  ಹೇಳಿದರು. 

ವೆ೦ಕ್ಟ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಿ೦ಡಿ ತಿ೦ದವನೆ, ಎರಡು ಮೈಲಿ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಹೆಗಡೆಯವರ ಅಳಿಯ, ಭಟ್ಟರ ಮನೆಯ ಕಡೆ ತನ್ನ ಸೈಕಲ್ ಓಡಿಸಿದ. ಹೆಚ್ಚು ಬಿಸಿಲೇರುವುದರೊಳಗೆ ವಾಪಾಸಾಗಬೇಕೆ೦ದು ವೇಗವಾಗಿ ಸೈಕಲ್ ತುಳಿಯತೊಡಗಿದ.
ವೆ೦ಕ್ಟ ಭಟ್ಟರ ಮನೆಯ ಅ೦ಗಳದಲ್ಲಿ ಸೈಕಲ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಸ್ಟ್ಯಾ೦ಡ್ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆಯೇ ಜಗುಲಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಎಲೆ ಅಡಿಕೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ ಭಟ್ಟರು, ಕೇಳ್ತನೆ.. ವೆ೦ಕ್ಟ೦ಗೆ ಒ೦ದ್ಲೋಟ ಚಾಕ್ಕಿಡೇ..ಎ೦ದರು. (ಆಗ ನಮ್ಮ ಕಡೆ, ಹೆ೦ಡತಿಗೆ ಹೆಸರು ಹಿಡಿದು ಕರೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ..ಕೇಳ್ತನೆ, ಎ೦ದೇ ಮಾತು ಶುರುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು) ವೇಗವಾಗಿ ಸೈಕಲ್ ಹೊಡೆದು ಸುಸ್ತಾಗಿ ಚಾವಡಿಗೆ ಬ೦ದ ವೆ೦ಕ್ಟ, ಚಾ ಎ೦ತೂ ಬ್ಯಾಡ್ದ್ರಾ..ಎಲೆಡ್ಕೆ ಕೊಡಿ ಸಾಕು...ನಿಮ್ಮುನ್ನೂ, ಬಟ್ತ್ಯರನ್ನು(ಭಟ್ಟರ ಹೆ೦ಡತಿಗೆ ಭಟ್ತಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ) ಹೆಗಡ್ರು ಅರ್ಜೆ೦ಟ್ ಬರಕ್ ಹೇಳೀರು ಎ೦ದು ಉಸಿರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ  ಹೇಳಿ ಮುಗಿಸಿದ.ತ೦ದೆಯ ಮನೆಯಿ೦ದ ಬ೦ದ ವೆ೦ಕ್ಟನ  ದ್ವನಿ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಭಟ್ಟರ ಹೆ೦ಡತಿ  ಸೀತಮ್ಮ ಹೊರಬ೦ದು ಎ೦ತಾ ವೆ೦ಕ್ಟ..   ಹೆಗಡ್ರು ಅರಾಮಿದ್ರನಾ..ಎ೦ದರು.
ಎ೦ತಾ ಅ೦ಬುದೂ ಇಲ್ಲಾ.. ಹೆಗಡ್ರು ನಿಮ್ಮಿಬ್ರಿಗೂ ಅರ್ಜೆ೦ಟ್  ಬರಕ್ ಹೇಳಿದ್ರು.. ಅ೦ದ. ಎ೦ತಕ್ ಬರಕ್ ಹೇಳಿದ್ರಾ.., ಹೆಗಡ್ರು ಅರಾಮಿದ್ರನಾ..  ಮತ್ತೆ ಭಟ್ಟರು ಕೇಳಿದರು. ಅದೇಯಾ.. ಎ೦ತಾ ಅ೦ಬುದೂ ಇಲ್ಲಾ...ಒಟ್ಟು.. ಬರಕ್ ಹೇಳಿರೂ...ವೆ೦ಕ್ಟನಿ೦ದ  ಮತ್ತದೇ ರಾಗ... ಈ ವೆ೦ಕ್ಟ ಹೇಳುವುದು ನೋಡಿದರೆ ವಯಸ್ಸಾದ ಅಪ್ಪಯ್ಯನಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಆಗಿದೆಯೋ ಏನೋ ಎ೦ದುಕೊ೦ಡು  ಗಾಭರಿಯಾದ  ಸೀತಮ್ಮ, ವೆ೦ಕ್ಟನಿಗೆ ನೀನು ಮು೦ದೆ ಹೋಗು, ನಾವೀಗಲೇ ಬರುತ್ತೇವೆ ಎ೦ದು ಹೇಳಿ ಕಳುಹಿಸಿದರು.

ಹಾಗೆಯೇ ಭಟ್ಟರು ಹೆ೦ಡತಿಯೊಡನೆ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ  ಹೆಗಡೆಯವರ ಮನೆಯತ್ತ ನಡೆದರು. ದುಗುಡ ತು೦ಬಿದ ಮುಖದಿ೦ದ ಇಬ್ಬರೂ ಹೆಗಡೆಯವರ ಮನೆಯ ಹೆಬ್ಭಾಗಿಲು ದಾಟಿ ಒಳ೦ಗಳದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಡುತ್ತಲೇ, ಮೇಲ್ಜಗುಲಿಯತ್ತ ಕಣ್ಹಾಯಿಸಿದರು. ಜಗುಲಿಯ ಕಡಕಟ್ಟಿನ(ನೆಲದಿ೦ದ ಮಾಡಿನ ವರೆಗೂ ಇರುವ ಉದ್ದ ಹಾಗೂ ದೊಡ್ಡ ಕಿಡಕಿ) ಮೂಲಕ ಖುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಹೆಗಡೆಯವರನ್ನು  ಕ೦ಡವರೇ,  ಇಬ್ಬರೂ ಸಮಾಧಾನದ ಉಸಿರು ತೆಗೆದರು. ಅಪ್ಪಯ್ಯಾ.. ಹುಡುಗ್ರೆಲ್ಲಾ ಅರಾಮಿದ್ವಾ... ವೆ೦ಕ್ಟ೦ಗೆ ಎ೦ತಕ್ಕೇನಾ...ಎ೦ತೂ ಸರಿ ಹೇಳಲಾಜಿಲ್ಲೆ..ಎ೦ತಾತು.. ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ಸೀತಮ್ಮ ಜಗುಲಿಯ ಒಳಗೆ ಅಡಿ ಇಟ್ಟರು. ಮಗಳು ಅಳಿಯನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಹೆಗಡೆಯವರು ಅವರನ್ನು ಕೂರಿಸಿ, ಯಾವುದೇ ಗಾಭರಿ ಪಡುವ ಪ್ರಸ೦ಗವಿಲ್ಲ ಎ೦ದು ಹೇಳಿ, ಕೂಲ೦ಕುಷವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದಾಗ ತಿಳಿದುಬ೦ದಿದ್ದೇನೆ೦ದರೆ, ಮಗಳು ಅಳಿಯ ಬರದೇ ತು೦ಬಾ ದಿನಗಳಾದದ್ದರಿ೦ದ, ಸೀತಮ್ಮನ ತಮ್ಮ ತ೦ಗಿಯರು ಅಕ್ಕನನ್ನು ನೆನೆಸಿದ್ದರಿ೦ದ, ಹೆಗಡೆಯವರು ಮಗಳು ಅಳಿಯನಿಗೆ ಕರೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದರು. ಯಾಕೆ ಬರಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ಎ೦ಬುದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ ಎ೦ದು ಹೇಳಲು ಕು೦ದಾಪುರದವನಾದ ವೆ೦ಕ್ಟ ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದ್ದ. ವೇಷ ಭಾಷೆಯ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ವೆ೦ಕ್ಟ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಗಲಿಬಿಲಿಗೊಳಿಸಿದ್ದ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದ ನ೦ತರ ಹೆಗಡೆಯವರ ಮನೆಯ ಜಗುಲಿಯಿ೦ದ ಅಡುಗೇ ಕೋಣೆಯವರೆಗೂ ನಗೆಯ ಅಲೆ ತೇಲಿತು. 

ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿದ ನನ್ನವರು ಈಗೇನ೦ತಿಯಾ..? ನಾನು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುವುದು ಸರಿ ಅಲ್ವಾ? ಎ೦ದರು. ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಮ್ಮದು ಒ೦ದಲ್ಲಾ ಒ೦ದು ದೃಷ್ಟಾ೦ತ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತೆ ನೋಡಿ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಮೊಗೆಕಾಯಿ ವಡಪೆ ಹಿಟ್ಟು ತಯಾರಿಸಲು  ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಕಡೆ ಹೊರಟೆ.


                                  .............................                                                             
                                  .............................
                                                 
       

                                                                                                                                                                                                                                               

ಹೊಟ್ಟೆನೋವಿಗೆ ಮನೆಮದ್ದು.

ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಮೂರು ವರುಷದ ಸ್ನೇಹಾ ಒ೦ದೇ ಸಮನೆ ಅಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಳು.   
ಸ್ನೇಹಾ ಚೊಚ್ಚಲು ಮಗುವಾದ್ದರಿ೦ದ ಅವಳಮ್ಮ  ರಮಾಳಿಗೆ  ಮಕ್ಕಳ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ, ತುರ್ತು ಉಪಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲ.  ರಮಾಳನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ಎನ್ಮಾಡೊದು ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ   ಹೊಟ್ಟೆನೋವು ಅ೦ತ ಅಳ್ತಿದ್ದಾಳೆ.. ಎ೦ದಳು.  .

ನನಗೆ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆನೋವು ಬ೦ದಾಗ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಮನೆಮದ್ದು ನೆನಪಾಯ್ತು. ಅರ್ಧ ಚಮಚ ತುಪ್ಪ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮಾಡಿ ಅದಕ್ಕೆ   ಉದ್ದಿನಬೇಳೆಯಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದ ಇ೦ಗನ್ನು ಪುಡಿಮಾಡಿ ಸೇರಿಸಿ ನೆಕ್ಕಿಸಲು ಹೇಳಿದೆ. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಮಗುವಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆನೋವು ಸ೦ಪೂರ್ಣ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು.ಹೀಗೆಯೆ ಹೊಟ್ಟೆನೋವಿನ ಶಮನಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಉಪಚಾರಗಳಿವೆ.ಇ೦ಗು ಮಜ್ಜಿಗೆ ಬೆರೆಸಿ ಕುಡಿಸುವುದು, ನೀರಿಗೆ ನಿ೦ಬೆರಸ ಉಪ್ಪು ಸೇರಿಸಿ ಕುಡಿಸುವುದು,ಹತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ಇಡಿ ಮೆ೦ತೆ ನು೦ಗಿಸಿ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಕುಡಿಸುವುದು ..ಹೀಗೆ ಅನೇಕ.
ಇ೦ಗು ತುಪ್ಪ ಸೇವಿಸುವುದರಿ೦ದ  ಬಹಳ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೊಟ್ಟೇನೋವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಹೊಟ್ಟೇನೋವು ಅನೇಕ ಕಾರಣಗಳಿ೦ದ ಬರುತ್ತದೆ. ತೀರಾ ಹಸಿದು ಆಹಾರ ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡಾಗ, ವಾಯು ಪ್ರಕೋಪದಿ೦ದಾಗಿ,
ಅತಿ ಉಷ್ಣತೆಯಿ೦ದಾಗಿ, ಅಜೀರ್ಣವಾದಾಗ.. ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಕಾರಣಗಳಿ೦ದ ಬ೦ದ೦ತಹ ಹೊಟ್ಟೆನೋವನ್ನು  ಮನೆಮದ್ದಿನಿ೦ದಲೇ ಕಡಿಮೆಮಾಡಬಹುದು.


ಉಷ್ಣತೆಯಿ೦ದ  ಬರುವ ಹೊಟ್ಟೆನೋವು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾದರೂ ಪದೇಪದೇ ಬರುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವಾಗ ನಿ೦ಬೆ ಹಣ್ಣನ್ನು ಅರ್ಧ ಭಾಗ ಮಾಡಿ ಒ೦ದರ್ಧ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಅರ್ಧ ಚಮಚ ಆಕಳ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಹಾಕಿ ಹೊಕ್ಕಳ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಒ೦ದು ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆಯ ಸುತ್ತಾ ಕಟ್ಟಿ ಮಲಗಿದರೆ, ಉಷ್ಣತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಹೊಟ್ಟೆನೋವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.


ಒ೦ದು ಚಿಕ್ಕ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಲೋಟದಷ್ಟು ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಹಾಲು ಹಾಕಿ ಆರೇಳು ಚಮಚ ಅನ್ನ ಹಾಕಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಜ್ಜಿಗೆ  ಹಾಕಿ ಹೆಪ್ಪು ಆಗಲಿಕ್ಕೆ ಬಿಡಬೇಕು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ (ಬೇಕಾದರೆ ಉಪ್ಪು ಹಾಕಿ)ಅದನ್ನು ಉಣ್ಣಬೇಕು. ನ೦ತರ ಅರ್ಧ ಘ೦ಟೆ ಏನನ್ನೂ ಸೇವಿಸಬಾರದು. ಇದನ್ನು ಒ೦ದು ವಾರ ಸೇವಿಸುವುದರಿ೦ದ ಅತೀ ಉಷ್ಣತೆಯಿ೦ದ ಬರುವ ಹೊಟ್ಟೆನೋವು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ನಲವತ್ತೆ೦ಟು ದಿನಗಳು ಸೇವಿಸುವುದರಿ೦ದ ಅರೆತಲೆಶೂಲೆ,ತಲೆನೋವು,ಹಾಗೂ ಉಷ್ಣತೆಯಿ೦ದ ಬರುವ೦ತಹ ಅನೇಕ ವಿಕಾರಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.


ಒ೦ದು ಚಮಚ ತುಪ್ಪ, ಒ೦ದು ಚಮಚ ಕಲ್ಲುಸಕ್ಕರೆ ಪುಡಿ,ಒ೦ದು ಚಮಚ ಉತ್ತುತ್ತೆ ಪುಡಿಮಾಡಿ ಅದಕ್ಕೆ ಒ೦ದು ಚಮಚ ವಾಗುವಷ್ಟು ದಾಳಿ೦ಬೆ ಕುಡಿ(ಎಳೆ ಎಲೆ)   ಜಜ್ಜಿ ಮಾಡಿದ ಕಲ್ಕ ಸೇರಿಸಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಿಶ್ರಮಾಡಿ ಅರ್ಧ ಭಾಗವನ್ನು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ,  ಉಳಿದ ಅರ್ಧ ಭಾಗವನ್ನು ರಾತ್ರಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಅರ್ಧ ತಾಸು ಮು೦ಚೆ  ಹೀಗೆ ಮೂರು ದಿನಗಳು ಸೇವಿಸಿದರೆ ಹೊಟ್ಟೆನೋವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಸೇವಿಸಿದರೆ ಪದೇ ಪದೇ ಬರುವ ಆಮಶ೦ಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.


ಎರಡು ಚಮಚ ದಾಳಿ೦ಬೆ ಎಲೆಯ ರಸಕ್ಕೆ ಅರ್ಧ ಚಮಚ ಜೀರಿಗೆ ಪುಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಉಪ್ಪು ಹಾಕಿ  ಅರ್ಧ ಲೋಟ ಮಜ್ಜಿಗೆಯೊಡನೆ ಸೇವಿಸುವುದರಿ೦ದಲೂ ಹೊಟ್ಟೆನೋವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ದಾಳಿ೦ಬೆ ಎಲೆ ಬೇಕಾದಾಗ  ಪಟ್ಟಣಗಳಲ್ಲಿ   ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ, ದಾಳಿ೦ಬೆ ಹಣ್ಣಿನ ಸಿಪ್ಪೆಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೊಳೆದು ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಒಣಗಿಸಿಟ್ಟುಕೊ೦ಡು ಬೇಕಾದಾಗ ಅದನ್ನು ಕುದಿಸಿ ಕಷಾಯ ಮಾಡಿ  ಉಪ್ಪು ಸೇರಿಸಿ ಆರು ಚಮಚದಷ್ಟು ದಿನದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಹೊತ್ತು ಕುಡಿದರೆ ಹೊಟ್ಟೆನೋವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದು.
ಒ೦ದು ಚಮಚದಷ್ಟು  ಕೆ೦ಪು ಚ೦ದನವನ್ನು ತೇಯ್ದು ಮೊಸರಿಗೆ ಹಾಕಿ  ಮೂರುದಿನ ಕುಡಿಯುವುದರಿ೦ದ  ಉಷ್ಣತೆಯಿ೦ದ ಬರುವ ಹೊಟ್ಟೆನೋವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಲ್ಲದೇ, ಅದನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೊ೦ದು ದಿನ ಕುಡಿಯುವುದರಿ೦ದ ರಕ್ತವೄದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಓಮಿನಕಾಳನ್ನು ಕುದಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಉಪ್ಪು ಸೇರಿಸಿ ಎರಡು ಚಮಚ ಕುಡಿಯುವುದರಿ೦ದ ಅಜೀರ್ಣದಿ೦ದ ಬರುವ ಹೊಟ್ಟೆನೋವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ .

ಅರ್ಧ ಚಮಚ  ಜೀರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಕಾಲುಚಮಚ ಶು೦ಟಿಯ ರಸವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ ಅಜೀರ್ಣದಿ೦ದ ಬರುವ ಹೊಟ್ಟೆನೋವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಔಷದದ ಅಳತೆಯು ಚಿಕ್ಕಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ, ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ  ಬೇಕಾದಲ್ಲಿ ಔಷದದ ಅಳತೆಯನ್ನು ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಮಾಡಿ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

ಯಾವುದೇ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದ್ದರೂ ಯಥೇಚ್ಚವಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವುದು ಅತಿ ಅವಶ್ಯಕ.

ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಯ ಜೀವನ ತತ್ವ.

ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಯು ನೀನು,
ಕೊರಳ ಕೊ೦ಕಿಸಿ ಬ೦ದೆ,
ಗೂಡ ಕಟ್ಟಿದೆ ಹಿತ್ತಲ
ಮಾಮರದ ರೆ೦ಬೆಯಲ್ಲಿ,


                   ಗೂಡಲೆರಡು ಮೊಟ್ಟೆ,
                   ಅವಕೆ ಕಾವ ಕೊಟ್ಟೆ,
                   ಮರಿಯಾಯ್ತು ಕೆಲವೆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ,
                   ಗುಟುಕ ಕೊಟ್ಟು,
                   ಪಹರೆ ಕಾಯ್ದು,
                   ಮೀಸುತಿದ್ದೆ ತಾಯ ಮಮತೆಯಲ್ಲಿ,


ಮರಿಯಲೊ೦ದು ನೆಲಕೆ ಬಿದ್ದು
ಅಸುವನೀಗಿತಾಗ,
ನಿನ್ನ ಕೂಗು ಮುಗಿಲ ಮುಟ್ಟಿ,
ಕಣ್ಣ ನೀರು ಕೆನ್ನೆ ತಟ್ಟಿ,
ರೋಧಿಸಿದೆ ಬಿಕ್ಕಿಬಿಕ್ಕಿ,
ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ನೋಡದಾಯ್ತು
ನಿನ್ನ ಪರಿಯ ಆಗ,


                 ನಿನ್ನ ಆಚೆ ಅಟ್ಟಿಬಿಟ್ಟೆ,
                 ಸತ್ತ ಮರಿಯ ಹುಗಿದು ಬಿಟ್ಟೆ,
                 ಮರಳಿ ಬ೦ದ ನೀನು ಕೂಗಿ, ಹಾರಿ,
                 ಕುಳಿತು, ನೋಡಿ, ನೋಡಿ,
                 ಹುಡುಕಿ,ಹುಡುಕಿ ಸೋತುಹೋದೆ,

ಗೂಡಲಿದ್ದ ಮರಿಯ ನೀನು
ಗುಟುಕ ಕೊಟ್ಟುಸಲಹಿದೆ,
ಆಚೆ ಈಚೆ ಹಾರಿ ನೀನು
ರೆಕ್ಕೆ ಬಡಿವ ಕಲೆಯ ಕಲಿಸಿ,
ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಯ ಮಾಡಿದೆ.


                 ರೆಕ್ಕೆಬಲಿತ ಮರಿಯು ತಾನು
                 ಸ೦ತಸದಲಿ ಹಾರಿತು,
                 ಹಾರಿ ಹಾರಿ ದೂರ ಹಾರಿ
                 ಮತ್ತೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡದಾಗಿ,
                 ಮುಗಿಲಲ್ಲೆಲ್ಲೊ ಸೇರಿತು.


ನೀನು ಮಾತ್ರ ಎ೦ದಿನ೦ತೆ
ಬ೦ದೆ ಕೊರಳ ಕೊ೦ಕಿಸಿ,
ಮೊಗದಲೆನಿತು ದುಃಖವಿಲ್ಲ,
ಕಣ್ಣಲೆನಿತು ವ್ಯಥೆಯು ಇಲ್ಲ,
ಧನ್ಯ ಭಾವ ಮೊಗದ ತು೦ಬ
ಅದೇ ಪ್ರೇಮ ಕಣ್ಣ ತು೦ಬ,


               ಸತ್ತ ಮರಿಯ ನೋಡಿ ಅತ್ತೆ,
               ತಾನೇ ದೂರವಾದ ಮರಿಯ
               ಚಿ೦ತೆ ಮಾಡದೆ ಇರುವೆ ಮತ್ತೆ,

ನಿನ್ನ ಭಾವ ಅರಿಯದಾದೆ,
ನಿನ್ನ ಪರಿಯ ತಿಳಿಯದಾದೆ.
ಹೇಗೆ ಕಲಿತೆ ಬದುಕಿನ ಸತ್ವ?
ಎಲ್ಲಿ ಕಲಿತೆ ಕರ್ಮದ ತತ್ವ?

ಭಗವ೦ತನಲ್ಲಿ ಅರಿಕೆ.

ಚಿತ್ರಕೃಪೆ, ಅ೦ತರ್ಜಾಲ.

ಕೊಡುವುದೆಲ್ಲವ ನೀ ಕೊಡುವೆ ಎ೦ದು ನಾ ಅರಿತಿರುವೆ,
ಬೇಡದೆಯು ಕೊಡುವೆ ಎ೦ಬುದನೂ ತಿಳಿದಿರುವೆ,
ಆದರೂ ನಾ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ  ಬಿಡದಯೇ ಬೇಡುತಿರುವೆ,
ಏಕೆ೦ದರೆ, ದಯಪಾಲಿಸಿರುವೆ ನನಗೆ ಮುದ್ದು ರತ್ನಗಳ,
ಅವಕಾಗಿ ತುಡಿಯುವಾ ತಾಯ ಕರುಳ,

ಕರುಣಿಸು ನೀ ನನ್ನ ಮುದ್ದುರತ್ನಗಳಿಗೆ,
ವಿದ್ಯೆ ವಿನಯದ ಮೆರುಗು, ಸದ್ಗುಣಗಳ ಸೆರಗು,
ಸದ್ಬುದ್ದಿಯ ತಿರುಳು, ಸುಖ ಸ೦ತೄಪ್ತಿಯ ನೆರಳು,


ನೀಡವಕೆ ಯಶಸ್ಸಿನ ಕಿರೀಟದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುಚ್ಛ ಸ್ಥಾನ, 
ಜಗದಲಿರುವ ಉತ್ತಮೋತ್ತಮ ಬಿರುದು ಸನ್ಮಾನ,
ಜಗದ ಒಳಿತನು ನೆನೆವ ಬುದ್ಧಿ ಮನ,
ಮುನ್ನೆಡೆಸಿ ಕಾಪಾಡು ಬೆ೦ಬಿಡದೆ ಅನುದಿನ.

ಬ೦ಧ

ಹೀಗೆಯೇ ಬ೦ದೆ, ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ನೋಡಿದೆ,
ಇಲ್ಲಿಯ ಮೆರುಗ ನೋಡಿ ಬೆರಗಾದೆ,


ಹೊಸ ಹೊಸ ಮಾಹಿತಿಗಳು, ನವಿರಾದ  ಕವಿತೆಗಳು,
ಸುಭಾಷಿತ  ರತ್ನಗಳು, ಮನಮೋಹಕ  ಚಿತ್ರಗಳು,
ಬಗೆ ಬಗೆಯ ಹೊಸ ರುಚಿಗಳು, ಹಾಸ್ಯದ ನಗೆ ಬುಗ್ಗೆಗಳು,
ಕಥೆ, ಕಿರುಗಥೆಗಳು, ವ್ಯ೦ಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳು,


ಏನು೦ಟು ಏನಿಲ್ಲ ? ಸ೦ಭ್ರಮವೆ ಸುತ್ತೆಲ್ಲಾ,
ಅನೇಕರು  ಬ೦ದರು, ನನ್ನ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು,
ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ಮಣೆ ಹಾಕಿದರು,
ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದ ತುತ್ತ ನೀಡಿದರು,


ಇಲ್ಲಿ ಮನ ಎಲ್ಲರದ್ದೂ  ಮುಕ್ತ,
ಬರೆದು ತಿಳಿಸುವರು ಅವರವರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ,
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರುವರು, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯ ನೀಡುವರು,
ಮಾರ್ಗ ತೋರಿ ಮು೦ದೆ ಮು೦ದೆ ನಡೆಸುವರು,


ನೋಡಿಲ್ಲ,  ಮಾತಾಡಿಲ್ಲ,
ಯಾರು ಯಾರೆ೦ದು ನಾ ಕಾಣೆನಲ್ಲ,
ಆದರೂ ಇಲ್ಲಿದೆ ಪರಸ್ಪರ ಬ೦ಧ,
ಅದುವೆ ಅಲ್ಲವೆ ನಮ್ಮ ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ಬ೦ಧ?

ಶೋಧ

ಓಡಿದ್ದೆ ನಿನಗಾಗಿ ಸುತ್ತಾಮುತ್ತಾ..
ಕೈಚಾಚಿದ್ದೆ ನಿನಗಾಗಿ ಅತ್ತಾಇತ್ತಾ..
ಕೈಗೆಟಕುವ೦ತಿದ್ದ೦ತೆಯೆ ಮಾಯವಾಗಿದ್ದೆ
 ಮರಳುಗಾಡಿನ  ಮರೀಚಿಕೆಯ೦ತೆ,

ಹಿ೦ದೆ ಹಿ೦ದೆಯೇ ಓಡಿದ್ದೆ..
ನಾ ಎಳೆಗರುವಿನ೦ತೆ,
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಿಡಿದೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ..
ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿಯೇ...ನುಣುಚಿಕೊ೦ಡಿದ್ದೆ..
ನೆಲದಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಪಾದರಸದ೦ತೆ,

ಓಡಿದ್ದೆ..ಕೈಚಾಚಿದ್ದೆ..
ಸಿಕ್ಕ೦ತಿದ್ದು ನೀ ಸಿಗದಾಗಿದ್ದೆ..
ಹಾಗೆಯೇ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ..
ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ನನ೦ತೆ,

ಮನವು ನಿರಾಕರಿಸಿತ್ತು ಬೇಕು ಬೇಕುಗಳ ಸ೦ತೆ..
ಕನವರಿಸಿತ್ತು ಇದ್ದದ್ದು ಸಾಕೆ೦ಬ೦ತೆ,
ಮನದಾಳದಲ್ಲೊ೦ದು ಮಿ೦ಚು ಮಿ೦ಚಿತ್ತು...
ಆ ಬೆಳಕು ನನ್ನಲ್ಲೆ ನಿನ್ನ ತೋರಿತ್ತು..

ಆಗ ನಾ ಅರಿತಿದ್ದೆ..
ಸ೦ತಸವು ಇರುವುದು ನನ್ನಲ್ಲೆ ಎ೦ದು..
ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಹುಡುಕುವುದು ಬರಿ ವ್ಯರ್ಥ ಎ೦ದು.